جدیدترین مطالب

» تعلیم و تربیت » لزوم تنها خوابیدن کودکان | چرا باید اتاق خواب بچه ها جدا باشد ؟
 63 بازدید

لزوم تنها خوابیدن کودکان | چرا باید اتاق خواب بچه ها جدا باشد ؟

برخی خانواده ها معتقدند که اگر فرزندشان کنار آن ها بخوابند، آرامش خواهد داشت و اگر نیمه شب ترسید، با لمس پدر و مادر، احساس امنیت می کند و اگر کابوس دید یا دچار مشکل شد، راحت تر می توان به او رسید و او را آرام کرد.امّا کودکانی که در اتاق والدین می خوابند، وابستگی بیشتری به آنان دارند و ممکن است در آینده، به استقلال آن ها لطمه وارد شود.

لزوم تنها خوابیدن کودکان | چرا باید اتاق خواب بچه ها جدا باشد ؟

خواب 

لزوم تنها خوابیدن کودک  

برخی خانواده ها معتقدند که اگر فرزندشان کنار آن ها بخوابند، آرامش خواهد داشت و اگر نیمه شب ترسید، با لمس پدر و مادر، احساس امنیت می کند و اگر کابوس دید یا دچار مشکل شد، راحت تر می توان به او رسید و او را آرام کرد. دکتر ویلیام سیرز (Whlliam Sears) نیز به « شراکت در خواب» معتقد است و همین شیوه را پیشنهاد می کند.

 

ما به چند دلیل معتقدیم که بهتر است محلّ خواب کودک جدا باشد، بهتر است:

۱ – روابط زناشویی زن و مرد:  در صوررت خواب اشتراکی، روابط زناشویی زن و مرد در حضور کودک انجام می شود و آثار مخربّی بر او خواهد داشت؛ زیرا ممکن است در آینده، با بلوغ زود رس، دچار انحرافات جنسی شود.

 

رسول خدا می فرماید:

سوگند به کسی که جانم در دست او است، اگر مردی با همسر خود بیامیزد و در خانه، کودکی بیدار باشد و ببیند یا سخن و صدای نفس کشیدن آن ها را بشنود، هر گز رستگار نخواهد شد و سر انجام به زنا آلوده شده است. “حرّعاملی،وسائل الشیعه، جلد ۲۰ صفحه ی ۱۳۴”

یا امام جعفر صادق (ع)  در همان کتاب و صفحه می فرماید: از آمیزش در جایی که کودکی تو را ببیند بپرهیز؛ کودکی که می تواند آن عمل را به خوبی برای دیگران وصف کند.

اگر کودک در سنّی باشد که این پدیده را درک نکند، به جهت همین عدم درک، اظطراب او را فرا می گیرد.

 

۲ – وابستگی به والدین :  کودکانی که در اتاق والدین می خوابند، وابستگی بیشتری به آنان دارند و ممکن است در آینده، به استقلال آن ها لطمه وارد شود.

 

لزوم خوابیدن کودک در تاریکی

به دو دلیل توصیه می شود کودکان در تاریکی بخوابند:

۱ – اسراف: روشن گذاشتن چراغ روشنایی تا صبح اسراف است و خوب است فرزندان ما از همان سنین کودکی با ارزش های دینی آشنا شوند.

۲ – عادت به تاریکی: مطلوب این است که ترس کودک از تاریکی از بین برود. اکر شما در خانه ی خود، چراغ را روشن بگذارید، ترس او به طور موقّت از بین می رود؛ ولی در موقعیت های دیگر، مانند کوچه و خیابان، کوه و دشت، منزل دوستان و نزدیکان و ….. خواهد ترسید.

پیشنهاد کنکاش :  فقط خانم ها بخوانند؛ نحوه ی صحیح رفتار با همسر

 

جدا سازی کودک برای خواب

مطلوب است کودک از والدین خود جدا باشد و در اتاقی مستقل بخوابد.

بهترین زمان جدایی ۱۲ تا ۱۸ ماهگی است؛ چرا که تا این سنّ، هنوز به والدین وابسته نشده و مهم تر از آن، ترس از تاریکی برایش مفهوم نیافته است.

پس از این سنّ، کودک توان مراقبت از خود را دارد؛ امّا پیش از آن، توان مراقبت از خود را ندارد و ممکن است دچار آسیب(خفگی) شود.

گذشته از این، گرمای وجود مادر و صدای ضربان قلب او در آرامش و رشد عاطفی او بسیار مؤثر است.

تماس بدنی کودک با مادر، سبب افزایش ترشح هورمون پرولاکتین در شیر مادر می شود و افزون بر این، مادر می تواند در مرحله ی آسیب پذیری خواب کودک، به او کمک کند و برای انتقال کودک از خواب سبک به عمیق و بر عکس، به او یاری برساند.

 

خواب کودک دو مرحله دارد:

مرحله ی سبک: در مرحله ی سبک، چشم، حرکت(رِم) دارد، و نیمه بسته است؛ بدن پیچ و تاب می خورد و حرکات تنفّسی کودک نا منظّم است.

مرحله ی عمیق: بدن آرام، و تنفّس منظّم است و دست ها و پاها در دو طرف بدن رها می شود.

۸۰ در صد خواب کودکان سبک است، و تا ۳ سالگی، ۸۰ در صد خواب، عمیق می شود و این پدیده از الطاف الاهی است تا کودک در خوب سبک بتواند در برابر سرما، گرسنگی، گرفتگی بینی و قطع تنفّس، عکس العمل نشان دهد.

کودکان دائم از مرحله ی خواب سبک به عمیق و بر عکس در حال تغییرند و این تغییر دائم، دفعات بیداری و در نتیجه دفعات زمان آسیب پذیری را بیشتر می کند.

وجود مادر کنار کودک می تواند انتقال از خواب سبک به عمیق را با شیر دهی یا نوازش یا لالایی راحت تر کند و در صورت عدم حضور مادر، انتقال، به راحتی انجام نمی شود و کودک گریه های عصبی سر خواهد داد.

در مدّتی که فرزند شما کنارتان می خوابد، در شیر دهی نیمه شب و شیر دهی موقّت، مراقب تنفّس او باشید.

پیشنهاد کنکاش :  نشانه هایی که اعلام می کند شما برای ازدواج آماده شده اید

 

بیداری نیمه شب

بیدار شدن کودک حدود ۲ ساله تا ۳ ساله در شب، طبیعی است و تا زمانی که به صورت عادت در نیامده ، اشکالی ندارد؛ امّا اگر عادت شده، باید با رعایت موراد زیر از بین برود:

۱ – مکان خاصّی را برای خواب کودک اختصاص دهید.

۲ – به دمای مناسب محلّ خواب و لباس راحت کودک توجّه داشته باشید.

۳ – ساعت معینی را برای خواب او در نظر بگیرید و آداب یکسانی را اجرا کنید.

۴ – هنگام خواب کودک، طبیعی رفتار کنید. راه رفتن روی نوک انگشتان و آهسته سخن گفتن مطلوب نیست.

۵ – بین ساعت ۱۰ و نیمه شب به او غذا بدهید.

۶ – او را با روز و شب آشنا کنید. برای فهم این مطلب، او را روزها در اتاق خودش و گهواره یا تخت مخصوص شب نخوابانید.

 

برای از بین بردن این مشکل(گریه کردن) بدین گونه عمل کنید :

ابتدا ۵ دقیقه تحمّل کنید. به احتمال فراوان، گریه اش قطع می شود. در صورت استمرار گریه، تا ۱۵ الی ۲۰ دقیقه به او توجّه نکنید(البتّه در صورتی که گریه هایش چونان شب های پیشین عادّی و برای جلب توجّه باشد، و اگر گریه های عصبی غیر عادی سر می دهد، سراغش بروید؛ زیرا ممکن است مشکلی داشته باشد).

اگر گریه کودک پس از ۱۵ الی ۲۰ دقیقه قطع نشد، سراغش بروید تا به مشکل احتمالی جسمی، گرسنگی و خیس بودن او برسید. پس از رسیدگی، با لحنی قاطعانه از او بخواهید که بخوابد.

توجّه داشته باشید او را از بستر بیرون نیاورید و در آغوش نفشارید (نوازش و مالیدن پشت او اشکال ندارد).

اگر به این پیشنهاد عمل کنید، شب اول سه بار (بار اوّل ۲۰ دقیقه، بار دو ۲۰ دقیقه و بار سوم ۱۵ دقیقه) گریه می کند شب دوم یک بار ( ۲۰ دقیقه)؛ شب سوم دو بار(۱۰ دقیقه) گریه خواهد کرد و شب چهارم، دیگر صدای گریه کودک را نخواهید شنید و خواب راحتی خواهید کرد.

 

گرد آوری : کنکاش

[تعداد: ۰    میانگین: ۰/۵]

برچسب ها : , , , , , , , ,
دسته بندی : تعلیم و تربیت , جدیدترین مطالب , روانشناسی کودکان , کودکان و والدین
ارسال دیدگاه

WordPress Image Lightbox Plugin