جدیدترین مطالب

» بازی های کودکانه » بازی های کودکانه قدیمی که به مرور زمان از یادها رفته اند
 101 بازدید

بازی های کودکانه قدیمی که به مرور زمان از یادها رفته اند

با گذشت زمان، نوع بازی های کودکان، تغییر کرده است. برخی از کودکان، حتی نام بازی هایی را که پدر و مادرشان در دوران کودکی داشته اند هم نمی دانند. در این سری مطالب، سعی ما بر معرفی بازی های کودکانه ای است که شاید تا یکی دو دهه پیش ، سرگرمی و تفریح بچه ها بوده است .

بازی های کودکانه قدیمی که به مرور زمان از یادها رفته اند

بازی های قدیمی کودکانه

 

با گذشت زمان، نوع بازی های کودکان، تغییر کرده است. برخی از کودکان، حتی نام بازی هایی را که پدر و مادرشان در دوران کودکی داشته اند هم نمی دانند. در این سری مطالب، سعی ما بر معرفی بازی های کودکانه ای است که شاید تا یکی دو دهه پیش ، سرگرمی و تفریح بچه ها بوده است .

 

بازی آفتاب مهتاب

🔹 در این بازی، دو نفر پشت به پشت هم می‌دهند و دستهایشان را در هم قفل می‌کنند.

🔹 سپس به نوبت، کمی خم شده و هم‌بازی را چند سانتیمتر از زمین بلند می‌کنند. هنگام بازی این شعر خوانده می‌شود:

🔹 آفتاب مهتاب چه رنگه؟ چقدر هر دو قشنگه

 

بازی استُپ هوایی

🔸 تعداد نفرات شرکت کننده در این بازی نامحدود است.

🔸 در این بازی، توپ توسط فرد شروع کننده بازی به هوا پرتاب می‌شود، همزمان با پرتاب توپ به هوا، نام شخصی از بازیکنان حاضر، توسط پرتاب کننده با صدای بلند گفته می‌شود.

🔸 فردی که نام او برده شده سعی می‌کند که توپ را بدون اصابت آن به زمین بگیرد.

🔸 در این حین دیگر بازیکنان شروع به دویدن و دور شدن از آن منطقه می‌نمایند.

🔸 فردی که نام او برده شده در صورتی که موفق به گرفتن توپ شد، دوباره عمل پرتاب توپ به هوا و صدا زدن نام یکی دیگر از بازیکنان را انجام می‌دهد.

🔸 در صورتی که موفق به گرفتن توپ نگردید، آنگاه به دنبال توپ دویده و سعی می‌نماید هرچه سریعتر توپ را بگیرد.

🔸 به محض گرفتن توپ می‌گوید: ” استوپ “. بازیکنان دیگر به محض شنیدن کلمه استوپ موظف هستند در هر جایی که هستند، توقف نمایند.

🔸 شخصی که توپ را در دست دارد، می‌تواند به دلخواه به طرف هر کسی که نزدیک تر بوده و یا هر کس که وی مایل است، توپ را پرتاب نماید. در این حالت هیچ کدام از بازیکنان نباید حرکت کنند.

🔸 در صورتی که توپ به فرد مورد نظر برخورد نمود، یک امتیاز منفی به ضرر فردی که توپ به او برخورد نموده منظور شده و بازی مجدداً توسط او آغاز می‌شود.

🔸 در صورتی توپ به وی برخورد نکند یک امتیاز منفی به ضرر شخص پرتاب کننده در نظر گرفته می شود و بازی مجدداً توسط او آغاز می‌شود. بازی با همین چرخه تکرار شده تا امتیاز منفی شخصی به عدد مورد توافق و از پیش تعیین شده‌ای برسد.

🔸 در این حالت دیگر بازیکنان به غیر از شخص دارای امتیاز منفی وارد شور شده و نامی مستعار برای وی انتخاب می‌نمایند.

🔸 از اینجا به بعد وی را با نام مستعار انتخاب شده می‌خوانند (در هنگام پرتاب توپ به هوا).

🔸 هر کس وی را با نام اصلی وی صدا کند، یک امتیاز منفی به حسابش منظور خواهد شد.

🔸 با رسیدن امتیازات منفی به عدد مورد توافق و از پیش تعیین شده دیگری، شخص مورد نظر را رو به دیوار یا سطح دیگری چسبانده (تکیه داده) و هر یک از بازیکنان وی را با توپ مورد اصابت قرار می‌دهند.

🔸 پس از پایان این توپ باران، شخص مورد نظر اصطلاحاً سوخته و از بازی خارج می‌شود. دیگر بازیکنان آنقدر به بازی ادامه داده تا یک نفر باقی بماند که او همان برنده نهایی بازی است.

 

بازی بالا بلندی

🔹 این بازی در فضای باز انجام می‌شود.

🔹 شرکت کنندگان یک نفر را به عنوان گرگ انتخاب می‌کنند که باید دنبال بچه‌های دیگر شرکت ‌کننده بدود و آن ها را بگیرد.

🔹 وقتی گرگ به یکی از بچه ها نزدیک شود او باید روی یک بلندی برود و تا وقتی روی بلندی است، گرگ نمی‌تواند او را بگیرد.

🔹 گرگ‌، بازی را با دنبال کردن کودکان دیگر ادامه می‌دهد.

🔹 هر کس را پیش از این که روی بلندی بایستد بگیرد، گرگ می‌شود و کار او را دنبال می‌کند.

🔹 در این بازی ممکن است به جای بلندی، کودکان با گچ یا زغال، دایره یا مربعی بکشند و درون آن را جای امن بدانند.

 

بازی وسطی

🔸 تعداد شرکت کنندگان در این بازی، محدودیت ندارد.

🔸 کودکان هر چندنفر که باشند، به سه دسته تقسیم می شوند. دو گروه در دو طرف زمین قرار می گیرند و یک گروه در وسط قرار می گیرد.

🔸 آن ها توپی را از یک طرف به طرف دیگر پرتاب می کنند تا به یکی از افراد وسط بخورد.

🔸 افراد وسط هم سعی می‌کنند با جا خالی دادن نگذارند توپ به آن ها بخورد. هر کس توپ به او بخورد، از بازی بیرون می رود.

🔸 اگر  کسی توپ را بدون تماس با بدن خود یا زمین در هوا بگیرد،(گل بگیرد) در برابر هر گل، می‌تواند یکی از یارانش را که از بازی بیرون رفته، دوباره به وسط بیاورد، یا اگر یک بار سوخت، از بازی خارج نشود.

🔸 پرتاب توپ از این طرف به آن طرف آن‌قدر ادامه پیدا می کند تا زرنگ‌ ترین کودکان در وسط باقی ‌بمانند.

🔸 این بازی در گذشته خیلی رایج بود و هنوز هم میان بچه ها طرفدار دارد.

🔸 با اینکه انجام آن در فضای باز مناسب ‌تر است، اما در اتاق هم می شود انجام ‌داد، باتوپ های پارچه ای ، یا پیچیدن و گلوله کردن لباس‌های کهنه.

🔸 امروزه می‌توان با هدف ایجاد هیجان و شادمانی، تقویت حس بینایی، واکنش سریع و همچنین مهارت در نشانه‌گیری، کودکان را به این بازی تشویق کرد.

 

بازی گرگم و گله می برم

🔹 شرکت کنندگان این بازی باید بیشتر از ۴ نفر باشند.

🔹 از بین آن ها یکی گرگ می شود و دیگری چوپان.

🔹 همه ی کودکان پشت چوپان، کمر یکدیگر را می‌گیرند.

🔹 هرچه تعداد بچه ها بیشتر باشد، بازی هیجان‌انگیزتر می‌شود.

🔹 گرگ روبه روی چوپان و گله‌ای که پشت سرش است، می ایستد و می‌خواند: گرگم و گله می‌برم. گوسفندان هم می‌خوانند: چوپون دارم نمی‌ذارم.

🔹 گرگ دندان نشان می‌دهد و می گوید: چاقوی من تیزتره، لقمه ی من لذیذتره.

🔹 گوسفندان شروع می‌کنند به راست و چپ حرکت کردن.

🔹 گرگ هم همین‌کار را می کند. تا یکی از کودکان را که نتوانسته در حرکت با دیگران هماهنگ شود، می‌گیرد. او جزو دسته ی گرگ می‌شود،کمر گرگ را می‌گیرد و به جدا کردن گوسفندان از گله کمک می‌کند و با او شعر می‌خواند این بازی، بازنده ندارد.

 

بازی گردو! شکستم

🔸 این بازی در واقع مقدمه‌ای برای شروع بازی‌های دیگر است. برای تعیین سرگروه یا جای ایستادن هر گروه یا گروهی که باید بازی را شروع کند یا در بازی «وسطی» برای تعیین گروه وسط، بچه‌ها اول این بازی را می‌کنند.

🔸 دو نقطه را با فاصله‌ای انتخاب می‌کنند.

🔸 دو نفر نماینده ی هر گروه در نقاط این طرف و آن طرف قرار می‌گیرند.

🔸 یکی، در حالی که پای راست را در جلوی شست پای چپ گذاشته است، از یک طرف شروع می‌کند و می‌گوید: گردو! دومی با انجام همین کار می‌گوید: شکستم.

🔸 هر کس هنگام انجام این کار، یعنی در “گردو” گفتن یا در “شکستم” گفتن، پایش روی پای دیگری برود، گردو را شکسته و برنده است و گروه او بازی را شروع می‌کند.

🔸 کودکان و تماشاچیان هم شعر می خوانند و هیجان‌های خود را تخلیه  می کنند:
گردو با پا می‌شکنم / چه بی‌صدا می‌شکنم

 

بازی کلاغ پر

🔹 در این بازی یک نفربا نام بردن اسم حیوانات و گاهی وقتها اشیا و یا آدمها، مهارت کودکان در زمینه تشخیص پرندگان از سایر موجودات را تقویت می‌کند.

🔹 به این ترتیب که بچه‌ها به صورت حلقه‌ای گرد هم می‌آیند و انگشت اشاره خود را در مرکز دایره قرار می‌دهند و با شنیدن نام پرنده، دست خود را به نشانه پرواز بلند می‌کنند و کسی که اشتباها در موردی غیر از پرندگان، دست خود را بلند کند، بازنده ‌است و از حلقه مسابقه خارج می‌شود و این روند تا باقی ماندن یک نفر ادامه پیدا می‌کند.

 

بازی گل یا پوچ

🔸 گل یا پوچ یک بازی دسته جمعی است که معمولاً دونفره هم بازی می کنند. دراین بازی یک شئ گردکوچک مثل نخود، سنگ ریزه یا هرچیز کوچک مشابه را داخل یکی از دستان قرارداده به طوری که افراد دیگر نبینند باید به اصطلاح گل را پیدا کنند.

 

بازی لی لی حوضک

🔹 در این بازی مادر یا بزرگ‎تر دیگری دست کودک را در دست می‎گیرد، با انگشت دست دیگر کف دست کودک را قلقلک می دهد و می گوید :“ لی لی حوضک، گنجشکه اومد آب ‎بخوره‎ افتاد تو حوضک . ” انگشت کوچک را جمع می‎کند:“ این درش آورد .” انگشت دوم را جمع می‎کند : “ این شستش ” انگشت سوم را جمع می‎کند: “ این پختش.” ” کی خوردش ؟ ” انگشت شصت را می‎گیرد و حرکت می دهد : “ منِ منِ کله گنده ” این بازی با انواع شعرگونه های دیگر نیز اجرا می شود.

 

بازی نون بیار کباب ببر

🔸 دو نفر دستهای همدیگر را روی هم قرار می‌دهند و هر کس که توانست روی دست آن یکی بزند برنده‌است.

 

بازی هپ هپ

🔹 در این بازی، ابتدا یک نفر از شرکت کنندگان، یک عدد را انتخاب می کند، به طور مثال عدد ۵ را انتخاب می کند (انتخاب عدد اختیاری است).

🔹 بقیه به شکل دایره وار می نشینند، از یک طرف بازی آغاز می شود. نفر اول عدد یک را می گوید، نفر دوم عدد دو، نفر سوم عدد سه و نفر چهارم عدد چهار را باید بگوید. در این جا نفر پنجم باید بسیار حواسش جمع باشد و به جای عدد ۵ کلمه «هپ» را بگوید.

🔹 چون عدد ۵ را استاد انتخاب کرده بود به همین روش نفرات شش، هفت و … باید اعداد مربوط به خود را بگویند.

🔹 وقتی عدد ۱۰ می رسد، باز باید کلمه «هپ» گفته شود. به همین ترتیب به جای مضارب عدد ۵ باید کلمه «هپ» را بگویند.

🔹 کسانی که به اشتباه به جای کلمه «هپ» عدد بگویند یا کلمه «هپ» را به جای عددی غیر از مضارب ۵ بگویند، می سوزند و از بازی خارج می شوند.

🔹 بازی تا زمانی ادامه پیدا می کند که تنها یک نفر باقی بماند. آخرین نفر باقی مانده در دایره بازی به عنوان برنده شناخته می شود.

 

بازی هفت سنگ

🔸 هفت سنگ نام یک بازی سنتی ایرانی است. امکانات لازم برای این بازی، هفت عدد سنگ صاف و تخت و یک توپ هفت‌سنگ (شبیه توپ تنیس) است.

🔸 بازیکنان در قالب دو تیم پنج یا شش نفره تقسیم می‌شوند.

🔸 وقتی که سنگ‌ها چیده می‌شوند یکی از گروه‌ها به عنوان پرتاب‌کننده، بازی را شروع می‌کند.

🔸 شروع بازی به این ترتیب است که باید از فاصله نسبتاً دور، توپ را به طرف سنگ‌ها بیندازند.

🔸 گروهی که توپ را پرتاب می‌کند باید سعی کند که کمترین مقدار سنگ را بیندازد چون در این صورت، راحت‌تر می‌تواند بازی را تمام کند.

🔸 وظیفه گروه دوم هم این است که نگذارد تیم پرتاب‌کننده سنگ‌های ریخته شده را دوباره روی هم بچیند و باید با توپ، به آنها بزند.

🔸 هر کدام از بازیکنان تیم مهاجم که توپ به او برخورد کند از جریان بازی کنار می‌رود.

🔸 و به این ترتیب اگر هیچ کدام باقی نمانند، بازی به نفع تیم مدافع و اگر سنگ‌ها روی هم چیده بشوند بازی به نفع تیم مهاجم تمام می‌شود.

 

بازی سنگ، کاغذ، قیچی

🔹 این بازی دو نفره می باشد.

🔹 مشت نماد سنگ، دو انگشت سبابه و وسطی برخاسته علامت V نماد قیچی و کف دست باز شده نماد کاغذ می باشند.

🔹 دو نفر بازیکن دستها را به پشت برده و همزمان می گویند: ” سنگ، کاغذ، قیچی “.

🔹 هر کدام می توانند دست خود را به عنوان یکی از نماد های بالا نشان دهند.

🔹 ترتیب برتری هر یک از نمادها بر دیگری به صورت ذیل می باشد: برتری کاغذ بر سنگ، برتری سنگ بر قیچی، برتری قیچی بر کاغذ.

🔹 شخص برنده شخصی است که نماد نشان داده شده توسط وی بر نماد فرد مقابل به شرحی که آمد، برتری داشته باشد.

🔹 این بازی بیشتر به منظور تعیین بازیکن آغازگر بازی دیگری کاربرد دارد مانند گردو، شکستم.

 

منبع : zanemroozi


برچسب ها : , , , , , , , , , , , , ,
دسته بندی : بازی های کودکانه , سرگرمی
ارسال دیدگاه

تبلیغات
WordPress Image Lightbox Plugin