جدیدترین مطالب

» تاریخ و سیره معصومین » عطاء امام حسین (ع) به آموزگار
 51 بازدید

عطاء امام حسین (ع) به آموزگار

امام حسین (ع) فرمودند« آن چه که دادم چگونه برابری می کند با ارزش آن چه که او «معلّم» به فرزندم این جمله را آموخت: « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين».رسول خدا (ص) فرمودند: وقتی که معلّمی به کودکی "بسم الله الرحمن الرحیم" بیاموزد، خداوند برای او، و آن کودک و پدر و مادر کودک برائت از آتش را می نویسد.

عطاء امام حسین (ع) به آموزگار

عطاء امام حسین (ع) به آموزگار

 

روایت شده مردی به نام عبدالرحمن در مدینه معلّم و آموزگار نوجوانان بود«روی أن رجلاً یسمی عبدالرحمن کان معلماً للاو لاد فی المدینه).

یکی از فرزندان امام حسین (ع) به نام جعفر به مکتب او می رفت.

آموزگار آیه ی شریفه «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمین‏» را به جعفر آموخت.

امام حسین (ع) به خاطر این آموزش به معلّم هزار دینار و هزار حُلّه و پیراهن خوب به آموزگار دادند و دهان معلم را پر مروارید کردند.

شخصی از امام حسین(ع) پرسیدند، آیا آن همه پاداش به معلّم، روا است؟

 

امام حسین (ع) فرمودند« آن چه که دادم چگونه برابری می کند با ارزش آن چه که او «معلّم» به فرزندم این جمله را آموخت: « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمین».

رسول خدا (ص) فرمودند: وقتی که معلّمی به کودکی “بسم الله الرحمن الرحیم” بیاموزد، خداوند برای او، و آن کودک و پدر و مادر کودک برائت از آتش را می نویسد.

هیچ جای استیحاش و استعجاب نیست که ارباب مکارم وجود مقدّس امام حسین (ع) با معلّم فرزندش این گونه رفتار نماید چون امام حسین (ع) روششان روش خداوند است که:

« وَ إِذا حُیِّیتُمْ بِتَحِیَّهٍ فَحَیُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها”        “سوره نساء آیه ی ۸۶”

هر گاه به شما تحیّت گفتند: شما بهتر از آن پاسخ تحیّت گوئید یا «لااقل» همانند آن بر گردانید.

جمله ی « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمین» به قول پیامبر اسلام (ع) می فرماید:

اگر کلیه ی دنیا در دست مردی از امت من باشد و او بگوید: الْحَمْدُ لِلَّهِ؛ گفتن این کلمه برای وی افضل و برتر خواهد بود.

پیشنهاد کنکاش :  ادامه ی زندگیم مرهون توسّل به امام حسین (ع) است.

 

 

امیر مؤمنان علی(ع) فرمودند:

هر گاه کسی عطسه کند و بگوید « اَلْحَمْدُلِلّهِ رَبَّ الْعالَمینَ عَلی کُلِّ حالٍ» درد گوش و درد دندان دچار او نخواهد شد.

و به قول ابن عبّاس که می گوید: اولین کسانیکه در روز قیامت به بهشت دعوت می شوند کسانی هستند که در تمام حالات سختی و آسانی و غم و شادی خدا را حمد و ستایش می کنند.

و هر کس ورد زبانش «اَلْحَمْدُلِلّهِ» باشد تمام نماز گزاران در نماز او را دعا می کنند آن وقتی که نماز گزار می گوید« سَمِعَ اللّه ُلِمَنْ حَمِدَهُ» یعنی خدا بشنود و پذیرد حمد کسی که او را ستایش می کند.

بناءً علی هذا، جا دارد امام حسین(ع) برای تعلیم به فرزندش این همه تفضّل نماید.

“البرهان جلد ۱شماره ۳۳ ص ۴۳”

 

حسینا گدایم گدای تو هستم                             به حقّت گدای عطای تو هستم

حسینا به عین عنایت نظر کن                            ببین من یکی بی نوای تو هستم

“چشمه سار عشق، ص ۱۶۲”

 

گرد آوری : کنکاش

منبع : قصص الحسینیه (ع) اثر میر خلف زاده

[تعداد: ۰    میانگین: ۰/۵]

برچسب ها : , , , , ,
دسته بندی : تاریخ و سیره معصومین , جدیدترین مطالب , مذهبی
ارسال دیدگاه

WordPress Image Lightbox Plugin