جدیدترین مطالب

» تازه های سلامت » اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم – آبله (بخش اول)
 48 بازدید

اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم – آبله (بخش اول)

بيماريهايي وجود دارند مانند: جذام، جَرَب، آبله، تب وبايي و دُمَل گنديده كه واگير هستند، بويژه اگر محلّه هاي سكونت بيمار تنگ باشند و همسايه بيمار در پايين تر از جهت وزش باد، ساكن باشد (ابن سينا)

اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم – آبله (بخش اول)

الف ـ مقدمه و معرفی بیماری

١ ـ تعریف و اهمیت بهداشتی

آبله که همواره جزو خوفناک ترین بیماریهای عفونی به حساب میآمده است امروزه بیش از هر زمان دیگری ممکن است بهداشت عمومی را تهدید کند . این بیماری در یک جمعیت متحرک حساس میتواند به سرعت و در سطح وسیعی از جهان، منتشر شود.

طی مطالعه هایی که در سال ١٨٩٨ در ویتنام انجام شده است :

٩۵ %نوجوانان، “آبله رو” بوده و ٩٠ %موارد کوری، ناشی از این بیماری بوده است،

در قرن هیجدهم میلادی حدود یک سوم موارد کوری گزارش شده، ناشی از آبله بوده است و حدود ٨٠ـ۶۵ درصد افرادی که از این بیماری جان سالم به در میبرده اند دچار حفرات متعــددی در پوست بدن و بویـــژه در پوست صورت گردیــده و اصطلاحــا “آبله گون” یا آبله رو میشده اند،

در اواخر قرن هیجدهم حدود ١٠ %کودکان سوئدی و ١۵ %کودکان روسی در اثر ابتلاء به آبله، جان خود را از دست داده اند، در اوایل دهه ١٩۵٠ میلادی همه ساله حدود ۵٠ میلیون مورد آبله در سطح جهان رخ میداد ولی تحت تاثیر واکسیناسیون، این رقم در سال ١٩۶٧ به ١۵ـ١٠ میلیون مورد کاهش یافت.

با اینحال در همان سالها یعنی زمانی که سازمان جهانی بهداشت برنامه مدون و فراگیر خود به منظور ریشه کنی آبله را تشدید نمود هنوز آبله بیش از ۶٠ %جمعیت جهان را تهدید کرده، ٢۵ درصد قربانیان را به هلاکت میرسانده و داغهای پایداری را در چشم یا پوست عده کثیری از بهبودیافتگان، باقی می گذاشته است.

این بیماری در طول تاریخ علاوه بر اینکه میلیونها نفر از طبقه اکثریت را به هلاکت رسانده است در عین حال به سراغ اقلیت کاخ نشین نیز رفته به گواهی تاریخ پزشکی، افرادی نظیر ماری دوم ملکه انگلستان، جوزف اول امپراطور اطریش، لویی اول پادشاه اسپانیا، پطر دوم تزار روسیه، اولریکا الورا ملکه سوئد و لویی پانزدهم پادشاه فرانسه را نیز به هلاکت رسانده است و علیرغم گذشت بیش از ٢٠ سال پس از ریشه کنی جهانی آن متاسفانه حتی امروزه در صورتی که از ویروس آبله به عنوان یک جنگ افزار بیولوژیک، استفاده کنند خطر عظیمی افراد غیرنظامی و نظامی را تهدید خواهد کرد، زیرا بیش از ٣٠ %افرادی که واکسینه نشده و مبتلای به این بیماری شوند جان خود را از دست خواهند داد.

از ویروس آبله احتمالا برای اولین بار طی سالهای ۶٧ـ١٧۵۴ در جنگ فرانسوی ها و سرخ پوستان به عنوان یک جنگ افزار بیولوژیک، بوسیله نیروهای انگلستان در آمریکای شمالی استفاده شده است .

این واقعه شوم به این صورت تحقق یافته است که نیروهای انگلیسی، ملحفههای آغشته به ویروس آبله را در قالب یک اقدام ظاهرا بشر دوستانه و کمک به سرخپوستان جنگ زده، ولی در واقع به نیت انتشار آبله در بین آنان توزیع نموده باعث ابتلاء عده کثیری از افراد قبایل سرخپوست و مرگ نیمی از آنان شدند .

ولی با کشف واکسن آبله بوسیله ادوارد جنر، در سال ١٧٩۶ و استفاده وسیع از این واکسن طی سالهای بعد در سطح جهان، خطر بالقوه ویروس آبله به عنوان یک جنگ افزار بیولوژیک، در آن زمان قویا فروکش کرد.

اظهارات اخیر “کن آلیبک” که یکی از مسئولین قبلی برنامه جنگ افزاری بیولوژیک غیرنظامی شوروی سابق است این تصور که از ویروس آبله به عنوان یک جنگ افزار بیولوژیک، استفاده شده است را قوت بخشیده است.

طبق اظهارات نامبرده، شوروی د ر سال ١٩٨٠ برنامه موفقی برای تولید انبوه ویروس آبله و تطبیق آن جهت استفاده در بمب ها و موشکهای بین قارهای را پیاده کرده و این برنامه قادر بوده سالانه چندین تن ویروس آبله را تولید نماید و علاوه بر آن در حال حاضر نیز روسیه طی یک برنامه پژوهشی در صدد تهیه سویه های ویرولانت تر و مسری تری از این ویروس میباشد ولی با توجه به کاهش شدید بار مالی هنگفت اینگونه آزمایشگاهها در روسیه طی سالهای اخیر، تصور روزافزونی مبنی بر اینکه این وسایل و امکانات و کارشناسان مربوطه به دست افراد غیر روسی افتاده باشد وجود دارد .

القای آبله به عنوان یک بیماری همه گیر باید به عنوان یک جنایت جهانی بی سابقه به حساب آید و همواره به عنوان یک احتمال، مد نظر باشد.

این واقعیت که این ویروس در شکل افشانه، بیماریزا واقع شده و دوز آلوده کننده پایینی دارد موجب شده که ویروس مربوطه توانایی تبدیل به سلاح بیولوژیک را داشته باشد.

علاوه بر اینها طی دهههای ١٩۶٠ و ١٩٧٠ در اروپا در ماههای دسامبر تا آوریل که بیشترین انتشار وجود داشته است موارد ثانویه ناشی از تماس با یک مورد آبله تا ٢٠ـ١٠ رده، نیز رسیده است.

در مجموع، با توجه به اینکه ممکن است از ویر وس آبله به عنوان جنگ افزار بیولوژیک استفاده شود علیرغم ریشه کن شدن این بیماری لازم است بار دیگر در برنامه درسی دانشکده های پزشکی و بهداشت، مورد توجه قرار گیرد و بر اپیدمیولوژی بالینی و کنترل آن تاکید گردد.

 

به زودی ادامه این مقاله مهیج و مهم منتشر می گردد. نظر شما در مورد بیتروریسم چیست ؟ و به نظر شما چگونه می توان با آن مقابله کرد؟

 

منبع : کنکاش

انتهای این مقاله/

[تعداد: ۰    میانگین: ۰/۵]

برچسب ها : , , , , , , , , , , , , ,
دسته بندی : تازه های سلامت , جدیدترین مطالب , سلامت
ارسال دیدگاه

WordPress Image Lightbox Plugin